MahākassapasuttaMit Mahākassapa
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → (sya-all) | sutaṁ → suta (bjt) | evaṁ → evam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.Einmal hielt sich der Buddha bei Rājagaha auf, im Bambuswäldchen, am Futterplatz der Eichhörnchen.
Tena kho pana samayena āyasmā mahākassapo pippaliguhāyaṁ viharati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
pippaliguhāyaṁ → pipphaliguhāyaṁ (bj, sya-all, pts-vp-pli1); simbaliguhāyaṁ (mr) | ābādhiko → ābādhiko hoti (sya-all, pts-vp-pli1) | pippaliguhāyaṁ → pippaliguhāyaṁ (bj: syā) | pippaliguhāyaṁ → pipphaliguhāyaṁ (cck: syā.); simbaliguhāyaṁ (cck: ka.) | ābādhiko → ābādhiko hoti (cck: syā. pī.)Zu dieser Zeit nun hielt sich der Ehrwürdige Mahākassapa in der Pipphali-Höhle auf, und er war mitgenommen, leidend, schwer krank.
Atha kho āyasmā mahākassapo aparena samayena tamhā ābādhā vuṭṭhāsi.Doch nach einiger Zeit genas er von dieser Krankheit.
Atha kho āyasmato mahākassapassa tamhā ābādhā vuṭṭhitassa etadahosi:
etadahosi → etad ahosi (pts)Da kam ihm in den Sinn:
“yannūnāhaṁ rājagahaṁ piṇḍāya paviseyyan”ti.
paviseyyanti → pāviseyyanti (sya-all) | yannūnāhaṁ → yaṁnūnāhaṁ (my) | paviseyyanti → paviseyyan ti (pts)„Warum gehe ich nicht nach Rājagaha um Almosen?“
Tena kho pana samayena pañcamattāni devatāsatāni ussukkaṁ āpannāni honti āyasmato mahākassapassa piṇḍapātapaṭilābhāya.
ussukkaṁ → ussukaṁ (th)Zu dieser Zeit waren fünfhundert Gottheiten bereit und begierig auf eine Gelegenheit, Mahākassapa Almosen zu spenden.
Atha kho āyasmā mahākassapo tāni pañcamattāni devatāsatāni paṭikkhipitvā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṁ piṇḍāya pāvisi—
pubbaṇhasamayaṁ → pubbanhasamayaṁ (bj) | pattacīvaramādāya → pattacīvaram ādāya (pts)Aber Mahākassapa wies diese Gottheiten zurück. Er kleidete sich am Morgen an, nahm Schale und Robe und betrat Rājagaha zum Almosengang.
yena daliddavisikhā kapaṇavisikhā pesakāravisikhā.
daliddavisikhā → daḷiddavisikhā (bj)Er ging zu den Straßen der Armen, der Bedürftigen und der Weber.
Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ mahākassapaṁ rājagahe piṇḍāya carantaṁ yena daliddavisikhā kapaṇavisikhā pesakāravisikhā.
daliddavisikhā → daḷiddavisikhā (bj) | rājagahe → rājagahaṁ (pts) | daliddavisikhā → B daḷahidda-. (pts note)Der Buddha sah, wie er in den Straßen der Armen, der Bedürftigen und der Weber um Almosen umherzog.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
etamatthaṁ → etam atthaṁ (pts)Und da er diese Sache verstand, drückte der Buddha bei dieser Gelegenheit dieses innige Gefühl aus:
“Anaññaposimaññātaṁ, dantaṁ sāre patiṭṭhitaṁ;
aññātaṁ → anaññaposiṁ aññātaṁ (bj: machasaṁ)„Der Fremde, der niemand anderen versorgt, gezähmt, im Kern gefestigt, Khīṇāsavaṁ vantadosaṁ, tamahaṁ brūmi brāhmaṇan”ti.
vantadosaṁ → vattadosaṁ (bj) brāhmaṇanti chaṭṭhaṁ → brāhmaṇan ti (pts) | tamahaṁ → tam ahaṁ (pts)die Befleckungen aufgelöst, die Makel ausgespien: ihn nenne ich einen Brahmanen.“
Chaṭṭhaṁ.
chaṭṭhaṁ → chaṭṭhaṁ evamme (sya-all) | chaṭṭhaṁ → ti (pts)