VisākhāsuttaMit Visākhā
Evaṁ me sutaṁ—
evaṁ me → (sya-all) | evaṁ → evam (pts)So habe ich es gehört:
ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati pubbārāme migāramātupāsāde.
migāramātupāsāde → migāramātu pāsāde (th, pts)Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī im Ostkloster auf, im Pfahlbau-Langhaus der Mutter Migāras.
Tena kho pana samayena visākhāya migāramātuyā nattā kālaṅkatā hoti piyā manāpā.
kālaṅkatā → kālakatā (sya-all)Nun war da gerade die geliebte und teure Enkelin von Visākhā, der Mutter Migāras, gestorben.
Atha kho visākhā migāramātā allavatthā allakesā divā divassa yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.
divā divassa → divādivassa (bjt, th, pts) | tenupasaṅkami → ten upasaṅkami (pts)Da ging Visākhā mitten am Tag mit nassen Kleidern und nassen Haaren zum Buddha, verbeugte sich und setzte sich zur Seite hin.
Ekamantaṁ nisinnaṁ kho visākhaṁ migāramātaraṁ bhagavā etadavoca:
etadavoca → etad avoca (pts)Der Buddha sagte zu ihr:
“Handa kuto nu tvaṁ, visākhe, āgacchasi allavatthā allakesā idhūpasaṅkantā divā divassā”ti?
idhūpasaṅkantā divā divassāti → idhupasaṅkantā divādivassāti (sya-all, pts) | divā divassāti → divādivassā ti (bjt) | idhūpasaṅkantā divā divassāti → idh upasaṅkantā divādivassā ti (pts)„Nun, Visākhā, woher kommst du mitten am Tag mit nassen Kleidern und nassen Haaren?“
“Nattā me, bhante, piyā manāpā kālaṅkatā.
kālaṅkatā → kālakatā (sya-all)„Herr, meine geliebte und teure Enkelin ist gerade gestorben.
Tenāhaṁ allavatthā allakesā idhūpasaṅkantā divā divassā”ti.
idhūpasaṅkantā divā divassāti → idhupasaṅkantā divādivassāti (sya-all, pts) | tenāhaṁ → ten āhaṁ (pts) | idhūpasaṅkantā divā divassāti → idh upasaṅkantā divādivassā ti (pts)Darum bin ich mitten am Tag mit nassen Kleidern und nassen Haaren hierhergekommen.“
“Iccheyyāsi tvaṁ, visākhe, yāvatikā sāvatthiyā manussā tāvatike putte ca nattāro cā”ti?
yāvatikā → yāvatakā (?) | tāvatike → tāvatake (?) | yāvatikā → yāvatakā (cck: ?) | tāvatike → tāvatake (cck: ?) | cāti → cā ti (pts)„Visākhā, hättest du gerne so viele Kinder und Enkelkinder, wie es Menschen in ganz Sāvatthī gibt?“
“Iccheyyāhaṁ, bhagavā, yāvatikā sāvatthiyā manussā tāvatike putte ca nattāro cā”ti.
Iccheyyāhaṁ, bhagavā → iccheyyāhaṁ bhante bhagavā (sya-all) | iccheyyāhaṁ → iccheyyāmahaṁ (bj); iccheyyāhaṁ bhante (sya-all) | sāvatthiyā → (pts) | bhagavā → iccheyyāhaṁ bhante bhagavā (cck: syā.) | iccheyyāhaṁ → iccheyy āhaṁ (pts) | cāti → cā ti (pts)„Das möchte ich wohl, Herr.“
“Kīvabahukā pana, visākhe, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karontī”ti?
karontīti → karontī ti (bjt) | kīvabahukā → kīva bahukā (th, pts) | kālaṁ karontīti → kālaṅkarontīti (pts)„Aber Visākhā, wie viele Menschen sterben jeden Tag in Sāvatthī?“
“Dasapi, bhante, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti;
dasapi → dasa pi (pts) | kālaṁ karonti → kālaṅkaronti (pts)„Jeden Tag, Herr, sterben zehn Menschen in Sāvatthī.
navapi, bhante …
navapi bhante → nava pi kālaṅkaronti (pts)Oder es sind neun,
aṭṭhapi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | aṭṭhapi bhante → aṭṭha pi (pts)acht,
sattapi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | sattapi bhante → satta pi (pts)sieben,
chapi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | chapi bhante → cha pi (pts)sechs,
pañcapi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | pañcapi bhante → pañca pi (pts)fünf,
cattāropi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | cattāropi bhante → cattāri pi (pts)vier,
tīṇipi, bhante …
+ → sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti (bjt) | tīṇipi bhante → tīṇi pi (pts)drei,
dvepi, bhante, sāvatthiyā manussā devasikaṁ kālaṁ karonti.zwei,
Ekopi, bhante, sāvatthiyā manusso devasikaṁ kālaṁ karoti.
ekopi → eko pi (pts) | kālaṁ karoti → kālaṅkaroti (pts)oder es ist zumindest ein Mensch, der jeden Tag in Sāvatthī stirbt.
Avivittā, bhante, sāvatthi manussehi kālaṁ karontehī”ti.
sāvatthi → sāvatthiyā (sya-all, pts) | avivittā → avivittā sāvatthī pi (pts) | avivittā → VIII. 8. C avivittā ti asuññā. (pts note) | kālaṁ karontehīti → kālaṅkarontehī ti (pts)Es kommt nicht vor, dass niemand in Sāvatthī stirbt.“
“Taṁ kiṁ maññasi, visākhe, api nu tvaṁ kadāci karahaci anallavatthā vā bhaveyyāsi anallakesā vā”ti?
anallavatthā vā bhaveyyāsi → anallavatthaṁ (bj) | anallavatthā → allavatthā (sya-all) | anallakesā → allakesā (sya-all) | anallavatthā → anallavatthaṁ anallakesā (bjt) | bhaveyyāsi anallakesā vāti → ti (bjt) | vāti → vā ti (pts)„Was meinst du, Visākhā? Gäbe es je eine Zeit, in der deine Kleider und Haare nicht nass wären?“
“No hetaṁ, bhante.
hetaṁ → h etaṁ (pts)„Nein, Herr.
Alaṁ me, bhante, tāva bahukehi puttehi ca nattārehi cā”ti.
tāva bahukehi → tāvabahukehi (bjt) | cāti → cā ti (pts)Genug, Herr, mit so vielen Kindern und Enkelkindern.“
“Yesaṁ kho, visākhe, sataṁ piyāni, sataṁ tesaṁ dukkhāni;„Wer hundert Nahestehende hat, Visākhā, hat hundert Leiden.
yesaṁ navuti piyāni, navuti tesaṁ dukkhāni;Wer neunzig
yesaṁ asīti piyāni, asīti tesaṁ dukkhāni;oder achtzig,
yesaṁ sattati piyāni, sattati tesaṁ dukkhāni;siebzig,
yesaṁ saṭṭhi piyāni, saṭṭhi tesaṁ dukkhāni;
saṭṭhi → saṭṭhī (sya-all)sechzig,
yesaṁ paññāsaṁ piyāni, paññāsaṁ tesaṁ dukkhāni;fünfzig,
yesaṁ cattārīsaṁ piyāni, cattārīsaṁ tesaṁ dukkhāni,
cattārīsaṁ → cattāḷīsaṁ (sya-all) | cattārīsaṁ → AD cattārisaṁ; B cattālīsaṁ. (pts note)vierzig,
yesaṁ tiṁsaṁ piyāni, tiṁsaṁ tesaṁ dukkhāni;
tiṁsaṁ → tīsaṁ (pts)dreißig,
yesaṁ vīsati piyāni, vīsati tesaṁ dukkhāni,
vīsati → vīsaṁ (bj, sya-all) | vīsaṁ → vīsati (bj: mudditapāḷi)zwanzig,
yesaṁ dasa piyāni, dasa tesaṁ dukkhāni;zehn,
yesaṁ nava piyāni, nava tesaṁ dukkhāni;neun,
yesaṁ aṭṭha piyāni, aṭṭha tesaṁ dukkhāni;acht,
yesaṁ satta piyāni, satta tesaṁ dukkhāni;sieben,
yesaṁ cha piyāni, cha tesaṁ dukkhāni;sechs,
yesaṁ pañca piyāni, pañca tesaṁ dukkhāni;fünf,
yesaṁ cattāri piyāni, cattāri tesaṁ dukkhāni;vier,
yesaṁ tīṇi piyāni, tīṇi tesaṁ dukkhāni;drei,
yesaṁ dve piyāni, dve tesaṁ dukkhāni;zwei
yesaṁ ekaṁ piyaṁ, ekaṁ tesaṁ dukkhaṁ;oder einen Nahestehenden hat, hat ein Leiden.
yesaṁ natthi piyaṁ, natthi tesaṁ dukkhaṁ, asokā te virajā anupāyāsāti vadāmī”ti.
natthi → n atthi (pts) | anupāyāsāti vadāmīti → anupāyāsā ti vadāmī ti (pts)Wer keine Nahestehenden hat, hat kein Leiden. Er hat keinen Kummer, ist unbefleckt und frei von Bedrängnis, sage ich.“
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:Und da er diese Sache verstand, drückte der Buddha bei dieser Gelegenheit dieses innige Gefühl aus:
“Ye keci sokā paridevitā vā, dukkhā va lokasmimanekarūpā;
ye keci → yekeci (th) dukkhā va → dukkhā ca (sabbattha; csp1ed) | va lokasmimanekarūpā → ca lokasmiṁ anekarūpā (bj, sya-all, pts) | va → ca (cck) | ca → dukkhā va (cck: aṭṭha.)„Aller Kummer, alle Klagen und die zahllosen Arten von Leiden in der Welt Piyaṁ paṭiccappabhavanti ete, piye asante na bhavanti ete.
paṭiccappabhavanti → paṭicca bhavanti (sya-all, pts) | paṭicca → B paṭicceva; AD paṭicca. (pts note) | paṭiccappabhavanti → paṭicca pabhavanti (bjt)treten wegen unserer Lieben auf; wenn wir keine Lieben haben, treten sie nicht auf.Tasmā hi te sukhino vītasokā, yesaṁ piyaṁ natthi kuhiñci loke;
natthi → n atthi (pts)Darum sind die, die in der ganzen Welt überhaupt keine Lieben haben, glücklich und frei von Gram. Tasmā asokaṁ virajaṁ patthayāno, piyaṁ na kayirātha kuhiñci loke”ti.
loketi aṭṭhamaṁ → loke ti (pts) | kayirātha → A kariyātha. (pts note)Daher strebe den unbefleckten Zustand an, wo kein Kummer herrscht, und hab in der Welt überhaupt keine Lieben.“
Aṭṭhamaṁ.
aṭṭhamaṁ → aṭṭhamaṁ evamme (sya-all) | aṭṭhamaṁ → ti (pts)