MahaddhanasuttaIl discurso sul benestante
“Mahaddhanā mahābhogā, raṭṭhavantopi khattiyā;
+ → sāvatthiyaṁ ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi (bjt) raṭṭhavantopi → raṭṭhavanto pi (pts)“Il benestante e il ricco, persino l’aristocratico che comanda la terra, Aññamaññābhigijjhanti, kāmesu analaṅkatā.sono gelosi l’uno dell’altro, insaziabili di piaceri dei sensi.Tesu ussukkajātesu, bhavasotānusārisu;
ussukkajātesu → ussukajātesu (bj: syā)Tra coloro dalla natura così avida, che scorrono nel flusso delle vite, Kedha taṇhaṁ pajahiṁsu, ke lokasmiṁ anussukā”ti.
Kedha taṇhaṁ → rodhataṇhaṁ (sya-all, km); gedhataṇhaṁ (pts1ed, pts2ed, mr) | pajahiṁsu → pavāhiṁsu (sya-all, km, mr) | kedha taṇhaṁ pajahiṁsu → rodhataṇhaṁ pavāhiṁsu (sya-all) | kedha taṇhaṁ → gedhataṁham (pts) | kedha → kodha (bj: syā); gadha (bj: PTS) | taṇhaṁ → rodhataṇhaṁ (cck: syā. kaṁ.); gedhataṇhaṁ (cck: ka.) | pajahiṁsu → pavāhiṁsu (cck: syā. kaṁ. ka.) | rodhataṇhaṁ → kodhataṇhaṁ. yu. gedhataṇhaṁ (sya-all: sī.) | gedhataṁham → SS. kodha taṇham. (pts note) | pajahiṁsu → B. pavahiṁsu. (pts note) anussukāti → anussukāti bhagavā (bj) | lokasmiṁ anussukāti → lokasmim anussukkāti (pts)chi qui ha abbandonato la brama? chi al mondo non è avido?”“Hitvā agāraṁ pabbajitā, hitvā puttaṁ pasuṁ piyaṁ;
agāraṁ pabbajitā → agāram pabbajitvā (pts) | pabbajitā → pabbajitavā (bj: PTS) | + → bhagavā (bjt) piyaṁ → viyaṁ (cck) | piyaṁ → B. puttaṁ samappiyaṁ. (pts note) | pasuṁ piyaṁ → pasumpiyaṁ (th)“Abbandonando casa, figli, bestiame, e tutto ciò che amano, hanno lasciato casa. Hitvā rāgañca dosañca, avijjañca virājiya;
virājiya → SS. virajjiya. (pts note)Avendo abbandonato desiderio e odio, avendo dissipato l’ignoranza, Khīṇāsavā arahanto, te lokasmiṁ anussukā”ti.
te → S1 ke. (pts note) | anussukāti → anussukā ti (pts)i perfetti con contaminanti eliminati: loro al mondo non sono avidi”.