UttarasuttaIl discorso con Uttara
Rājagahanidānaṁ.
rājagahanidānaṁ → rājageha (bj) | rājagahanidānaṁ ekamantaṁ → (pts)A Rājagaha
Ekamantaṁ ṭhito kho uttaro devaputto bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:
gāthaṁ → gātham (pts)Rimanendo in piedi a lato, l’angioletto Uttara recitò questo versetto in presenza del Buddha:
“Upanīyati jīvitamappamāyu, jarūpanītassa na santi tāṇā;
jīvitamappamāyu → jīvitamappamāyuṁ (sya-all) | jīvitamappamāyu → jīvitam appam āyu (pts)“Questa vita, così corta, procede. chi procede verso la vecchiaia, non ha riparo. Etaṁ bhayaṁ maraṇe pekkhamāno, puññāni kayirātha sukhāvahānī”ti.
sukhāvahānīti → sukhāvahāni bhagavā (bj)Vedendo questo pericolo nella morte, compi buone azioni che portano gioia”“Upanīyati jīvitamappamāyu, jarūpanītassa na santi tāṇā;
jīvitamappamāyu → jīvitamappamāyuṁ (sya-all) | jīvitamappamāyu → jīvitam appam āyu (pts)“Questa vita, così corta, procede. chi procede verso la vecchiaia, non ha riparo. Etaṁ bhayaṁ maraṇe pekkhamāno, lokāmisaṁ pajahe santipekkho”ti.
ti → See Devatā-S. I. 3. (pts note) | santipekkhoti → santipekkho ti anāthapiṇḍiko ekam antaṁ (pts)Vedendo questo pericolo nella morte, un cercatore di pace lascia cadere l’esca del mondo”.